Սէլամ սէօյլէ

Պատիս վրայ քանի մը բացիկներ կան։ Պատերուս վրայ բացիկներ կան։ Պատս կը ներկեմ նարնջագոյն, ուրեմն կը հանեմ բոլոր բացիկները։ Չեմ սիրեր այս գոյնը շատ։ Առաջ կարմիր կը սիրէի։ Յետոյ մանիշակագոյն։ Հիմա կանաչ։ Կանաչ եւ ոչ կանանչ։ Բայց նաեւ մանիշակագոյն։ Օրիորդ Մանուշակին պէս։ Զօրաւոր։ Ուժեղ։ Հեղինակաւոր։

Պատիս վրայի ազդերը հին են եւ դեղնած, ակռաներուդ պէս. միշտ։Գրեթէ ամէն անգամ, որ բան մը աւելցնեմ պատիս վրայ, պատս վրձինելու փափաքս կը զօրանայ, ինչպէս կ՚ուզէի ընել ակռաներուդ, վրձինով, մանաւանդ ծխախոտներէդ ետք, լեզուիդ վրայ ստեպղինանման համը հանելու համար։

Երբեմն կը մտածեմ, որ ինչու այսքան գեղեցիկ ես դուն երբ կը պարես։ Մանաւանդ երբ կը զուգուիս հետս։ «Ըրէ՛, կրնաս»։ Գետինը դէմ դիմաց կը գլորինք, մեր ափերը իրար սեղմած։ Բայց աւելի գրաւիչ ես պարէդ ետք։ Երբ քրտինքը ճակատիդ ջիղերէն վար հոսելով թաց կ՚ընէ մօրուքդ։ Եւ ամէն անգամ, որ կը քննարկենք մեր դիտողութիւնները, շրթունքիդ շարժումները այլ տարերային ազդեցութիւն մը կ՚ունենան։

Պատիս վրայէն հանեցի նկարդ։

Ամէն անգամ, որ սդուտիոյիդ քովէն անցնիմ կօշիկներս հանել կ՚ուզեմ։ Կը սիրեմ, որ բոպիկ կը պարես։ Մերկ կը պարես։ Մարմինները աւելի գեղեցիկ են մերկութեան մէջ։ Մերկութիւնդ արուեստի գործ մըն է։

Անցեալ օր քեզի բացիկ մը ղրկեցի, վրան գրուած երկու բառ՝ Սէլամ սէօյլէ։ Լիպանբոսդ տարի։ Պատահական հասցէ մը դրի վրան։ Չեմ գիտեր ուր պիտի երթայ։ Քու հասցէդ չեմ գիտեր։

arazorya

 

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s